Pock to jedna z najbardziej intrygujących, a zarazem tragicznych postaci pracujących na polach ryżowych w Nowym Obozie. Jako zbieracz na usługach Ryżowego Księcia, wyróżnia się stażem – był on bowiem jednym z pierwszych skazańców, którzy trafili pod magiczną barierę niedługo po jej utworzeniu. Jego przewina, w porównaniu do morderców i złodziei zaludniających Górniczą Dolinę, wydaje się niemal błaha; Pock został wtrącony do Kolonii Karnej za uporczywe niepłacenie podatków, co rzuca cień na surowość prawa panującego w królestwie Myrtany. Mimo upływu lat i morderczej pracy w pocie czoła, Pock wykazuje zaskakująco pozytywne podejście do swojej doli, twierdząc w rozmowie z Bezimiennym, że szczerze docenia pracę zbieracza i odnajduje w niej sens swojej egzystencji za Barierą. Podczas pierwszej rozmowy Pock chętnie dzieli się z bohaterem swoją historią, tworząc obraz człowieka, który pogodził się z losem i odnalazł spokój w monotonii codziennych obowiązków. Jeśli Bezimienny ulegnie namowom Lewusa i zgodzi się roznieść wodę pracującym na polu, Pock z wdzięcznością przyjmuje swoją porcję, będąc jednym z niewielu zbieraczy, którzy nie reagują na bohatera z jawną wrogością czy zrezygnowaniem. Jednak ta sielankowa postawa skrywa mroczną tajemnicę – wieloletni pobyt w izolacji i ciężka praca pod kopułą odcisnęły piętno na jego psychice. Przy próbie ponownego nawiązania kontaktu, Pock zachowuje się, jakby widział Bezimiennego pierwszy raz w życiu, całkowicie zapominając o poprzedniej rozmowie i wspólnie wypitej wodzie. Ta nagła amnezja czyni z niego postać niemal surrealistyczną, będącą żywym dowodem na to, że czas spędzony w Kolonii potrafi odebrać człowiekowi nie tylko wolność, ale i pamięć o samym sobie.