Lewus to jeden z najbardziej uciążliwych szkodników w Nowym Obozie, pełniący rolę bezwzględnego nadzorcy na polach ryżowych. Choć sam należy do kasty rzezimieszków, zaprzedał się Ryżowemu Księciu i zajmuje się przymuszaniem innych do morderczej pracy przy uprawach. Jego metoda działania jest prosta i brutalna: zaczepia nowo przybyłych kopaczy i skazańców, oferując im „pracę”, a gdy ci raz dadzą się wciągnąć w ten mechanizm, Lewus i jego ludzie siłą zmuszają ich do powrotu na pole każdego kolejnego dnia. Jest on uosobieniem wyzysku, który kwitnie w Nowym Obozie pod osłoną braku twardych praw. Przy pierwszym spotkaniu z Bezimiennym, Lewus natychmiast próbuje narzucić mu rolę „chłopca na posyłki”, rozkazując roznoszenie butelek wody pracującym w pocie czoła zbieraczom. Bohater staje przed wyborem, który definiuje jego pozycję w obozowej hierarchii: może ulec presji i wykonać zadanie, co jednak skutkuje tym, że Lewus uzna go za łatwy cel i będzie codziennie domagał się powtórzenia tej pracy. Odmowa lub próba sprzeciwu nieuchronnie prowadzą do bójki, w której Lewus nie waha się użyć siły, by złamać wolę bohatera. Prawdziwa zmiana w relacji następuje dopiero wtedy, gdy Bezimienny stanie się wystarczająco silny, by pokonać nadzorcę w otwartej walce. Wygrany pojedynek drastycznie zmienia nastawienie Lewusa – dotychczasowy tyran pokornieje, przestaje nękać protagonistę swoimi żądaniami, a w ramach swoistej sprawiedliwości dziejowej, sam przejmuje obowiązek roznoszenia wody zbieraczom. Historia Lewusa doskonale ilustruje brutalną zasadę panującą w Nowym Obozie: szacunek i wolność zdobywa się tu wyłącznie siłą miecza, a ci, którzy nie potrafią się postawić, kończą jako parobkowie na usługach Ryżowego Księcia.