Kruk to jedna z najbardziej ikonicznych postaci w całym uniwersum Gothic. W pierwszej części gry był prawą ręką Gomeza i drugim najważniejszym Magnatem w Starym Obozie. Choć sprawiał wrażenie opanowanego dyplomaty, zawsze cechowała go bezwzględna ambicja. Przeżył upadek Bariery i, zamiast uciekać z wyspy, odnalazł nowe powołanie w służbie mrocznemu bogu Beliarowi. Stał się przywódcą bandytów, którzy opanowali Jarkendar – zapomnianą część wyspy Khorinis.

W Gothic II: Noc Kruka Kruk jest głównym motorem napędowym fabuły. To on stoi za masowymi porwaniami mieszkańców Khorinis, których wykorzystuje jako niewolniczą siłę roboczą w swojej kopalni złota. Jego ostatecznym celem jest jednak zdobycie Szponu Beliara – legendarnego, potężnego artefaktu ukrytego głęboko w Świątyni Adanosa. Kruk wierzy, że dzięki tej broni zyska moc równą bogom i zdoła rzucić świat do stóp swojego mrocznego pana.

Konfrontacja z Krukiem jest finałowym punktem wyprawy do Jarkendaru. Walka odbywa się w sercu świątyni, a Kruk, dzierżąc Szpon Beliara, jest jednym z najbardziej wymagających przeciwników w grze. Po jego pokonaniu Bezimienny może przejąć artefakt, co otwiera zupełnie nowe możliwości (i dylematy moralne). Postać Kruka to doskonały przykład ewolucji bohatera – od wyrachowanego więźnia-magnata do opętanego mocą czarnoksiężnika, którego ambicja doprowadziła do zguby starożytną cywilizację Budowniczych.