Homer to jedna z najważniejszych postaci dla infrastruktury Nowego Obozu, pełniąca funkcję głównego architekta i budowniczego. To właśnie on nadzorował powstawanie gigantycznej tamy na wczesnym etapie istnienia obozu, co pozwoliło na spiętrzenie wody i stworzenie ogromnego jeziora. Dzięki jego wizji i współpracy z Ryżowym Księciem, Nowy Obóz mógł rozpocząć uprawę ryżu na masową skalę, co zapewniło frakcji niezależność żywnościową. Homera można spotkać bezpośrednio na koronie tamy, gdzie z wyraźnym niepokojem dogląda swojego dzieła, wypatrując pęknięć i osłabień w konstrukcji, która trzyma w ryzach całą dolinę. Dla Bezimiennego spotkanie z Homerem wiąże się z konkretnym problemem natury technicznej i ekologicznej. Architekt jest przekonany, że tamie grozi zawalenie, a winowajcą jest szczególnie wyrośnięty i agresywny topielec, który zadomowił się na brzegu jeziora. Według Homera bestia nieustannie podgryza fundamenty i drewniane umocnienia, co w dłuższej perspektywie może doprowadzić do katastrofy i zalania całego obozu. Ponieważ Homer jest uczonym, a nie wojownikiem, prosi bohatera o wytropienie i zgładzenie potwora, by mógł on w spokoju przystąpić do prac konserwatorskich. Po wykonaniu zadania i dostarczeniu dowodu na śmierć bestii, Homer wykazuje się dużym opanowaniem i zorganizowaniem. Zamiast osobiście chwytać za narzędzia, wykorzystuje swoje wpływy, by zlecić fizyczną naprawę uszkodzeń ludziom Ryżowego Księcia. Sam natomiast, wycieńczony wielodniową wartą i stresem, udaje się do swojej chaty w jaskini mieszkalnej, by wreszcie odespać zaległości. Postać Homera pokazuje, że nawet w społeczności wyrzutków i szubrawców, jaką jest Nowy Obóz, ludzie o wysokich kompetencjach technicznych są niezbędni do przetrwania i budowania trwałych struktur.