Harlok to postać, która w Obozu Bractwa uosabia lenistwo i brak solidarności, co mocno kontrastuje z oficjalnie głoszoną ideą wspólnoty. Jest nowicjuszem, którego głównym zajęciem wydaje się być przesiadywanie pod chatą w pobliżu stoiska Fortuna i beztroskie palenie fajki wodnej. Choć zgodnie z harmonogramem prac obozowych powinien już dawno przejąć obowiązki przy ubijaniu bagiennego ziela, Harlok całkowicie ignoruje swoje zadania, zrzucając cały ciężar fizycznej pracy na skrajnie wyczerpanego Ghorima. Dla Bezimiennego konfrontacja z Harlokiem jest częścią zadania zlecanego przez Ghorima, który po dwóch dniach nieustannej pracy przy moździerzu nie ma już sił, by stać na nogach. Początkowo Harlok reaguje na prośby bohatera z ogromną arogancją i lekceważeniem, jasno dając do zrozumienia, że nie zamierza rezygnować z odpoczynku dla dobra kolegi. Sytuacja ta wymaga od gracza użycia siły – dopiero po otrzymaniu solidnego lania i chwilowej utracie przytomności, Harlok zmienia zdanie. Choć po ocknięciu się nie szczędzi bohaterowi złośliwych uwag o wtrącaniu się w nie swoje sprawy, ostatecznie podnosi się i idzie zastąpić Ghorima przy pracy. Postać ta doskonale pokazuje, że nawet w Bractwie, gdzie teoretycznie wszyscy są „braćmi”, dochodzi do nadużyć i unikania obowiązków kosztem słabszych. Harlok nie jest fanatykiem ani wojownikiem; to typowy oportunista, który dołączył do sekty prawdopodobnie dla darmowego ziela i spokoju, a jedynym argumentem, który do niego trafia, jest bezpośrednia przemoc. Jego obecność w grze pozwala bohaterowi zdobyć poparcie u Ghorima oraz – co ważniejsze – u Baala Orana, który nadzoruje proces przygotowywania ziela.