Baal Lukor to tragiczna postać jednego z Guru Bractwa, którego historia stanowi mroczne studium upadku wiary i popadania w obłęd. Poznajemy go w trzecim rozdziale gry, kiedy po dramatycznym i nieudanym Wielkim Przywołaniu zostaje wysłany przez Cor Angara na samobójczą misję. Wraz z oddziałem najlepszych strażników świątynnych ma zbadać prastare cmentarzysko orków, które w wizjach Y’Beriona jawiło się jako miejsce spoczynku Śniącego. Gdy Bezimienny dociera na miejsce, zastaje pobojowisko – wszyscy towarzysze Guru zginęli w starciu z orkami, a sam Lukor, osaczony i pozbawiony wsparcia, zawdzięcza życie jedynie interwencji bohatera. Współpraca z Baalem Lukorem w podziemiach cmentarzyska to unikalny moment w grze, gdzie potężny dotąd mistrz magii przyznaje się do bezradności. Guru otwarcie stwierdza, że jego czary są nieskuteczne przeciwko hordom orków, a on sam nie posiada talentów szermierczych, dlatego proponuje bohaterowi układ oparty na wzajemnych korzyściach: miecz Bezimiennego w zamian za wiedzę i zdolności interpretacyjne maga. Wspólnie przeczesują mroczne korytarze, odnajdując fragmenty pergaminów zapisanych w archaicznym języku orków. Lukor, dzięki swojej ogromnej wiedzy, potrafi je odszyfrować i przygotować specjalny zwój teleportacji, który pozwala im przejść przez ścianę ognia do zamkniętej części kompleksu. Finał ich wspólnej wyprawy jest jednak wstrząsający i symbolizuje ostateczny upadek duchowy Bractwa. Po dotarciu do serca cmentarzyska i otwarciu ostatniej groty, okazuje się, że miejsce to jest puste – nie ma tam ani Śniącego, ani żadnych artefaktów dających nadzieję na wolność. Pod wpływem tego rozczarowania umysł Baala Lukora pęka. Guru wpada w szał, zaczyna bluźnić przeciwko bóstwu, któremu poświęcił życie, a w przypływie paranoi oskarża Bezimiennego o spisek i atakuje go z furią obłąkańca. Śmierć Lukora z ręki bohatera kończy nie tylko misję na cmentarzysku, ale też definitywnie grzebie nadzieję pokładaną w wizjach przywódców sekty.