Arto to jeden z najbardziej zagadkowych, a zarazem budzących respekt Magnatów w Starym Obozie. Jako osobisty strażnik Gomeza, zajmuje miejsce w ścisłej elicie władzy, rezydując bezpośrednio w sali tronowej zamku. Jego pozycja nie wynika z politycznych gier czy handlu, lecz z bezwzględnej lojalności i potężnej siły bojowej. Arto, wraz z Blizną, tworzy żywy mur oddzielający przywódcę obozu od reszty świata, a fakt, że dopuszczono go tak blisko Gomeza, świadczy o niemal nieograniczonym zaufaniu, jakim cieszy się u najwyższego z Magnatów. W kontakcie z Bezimiennym Arto jawi się jako człowiek skrajnie małomówny i chłodny. Podczas gdy inni mieszkańcy zamku mogą wdawać się w intrygi lub przechwałki, on ucina wszelkie próby spoufalania się krótkim stwierdzeniem, że nie lubi tracić czasu na zbędne gadanie. Ta oszczędność w słowach tylko potęguje aurę zagrożenia, jaką roztacza – Arto to typ profesjonalnego zabójcy i ochroniarza, który zamiast mówić, woli obserwować i w razie potrzeby błyskawicznie dobyć broni. Reprezentuje on najbardziej zdyscyplinowane i lojalne oblicze kasty Magnatów, dla których porządek oparty na strachu jest jedynym akceptowalnym systemem. Choć Arto nie zleca bohaterowi żadnych zadań i rzadko angażuje się w obozowe plotki, jego rola staje się kluczowa w czwartym i piątym rozdziale gry. Jako wierny cień swojego pana, pozostaje przy Gomezie nawet wtedy, gdy ten popada w paranoję po zawaleniu kopalni i wydaje rozkaz wymordowania Magów Ognia. W finale historii Arto staje do walki z Bezimiennym w obronie sali tronowej, ginąc u boku swojego władcy. Jego postać jest symbolem surowej siły, która legitymizuje rządy Gomeza, oraz dowodem na to, że w Starym Obozie lojalność idzie w parze z całkowitym brakiem skrupułów.