Serafia to jedna z nielicznych kobiet przebywających w Górniczej Dolinie, będąca naocznym dowodem na bezwzględność handlu prowadzonego między królem Rhobarem II a skazańcami. Została wrzucona pod magiczną barierę jako żywy towar wymienny, dostarczony Magnatom w zamian za regularne dostawy magicznej rudy niezbędnej do prowadzenia wojny z orkami. Po trafieniu do Kolonii Karnej stała się własnością Gomeza, najpotężniejszego człowieka w Starym Obozie, pełniąc rolę luksusowej służki podkreślającej jego status i absolutną władzę nad ludźmi. Na co dzień Serafię można spotkać w sali tronowej wewnątrz zamku, gdzie w towarzystwie innych branek zajmuje się usługiwaniem przywódcy obozu. Jej głównym obowiązkiem jest monotonne wachlowanie Gomeza wielkim liściem palmowym, co ma zapewniać mu odrobinę chłodu w dusznym klimacie zamkowych komnat. Serafia, podobnie jak inne kobiety w zamku, znajduje się pod stałym nadzorem strażników i nie ma żadnej swobody poruszania się poza wyznaczonymi jej obszarami. W relacji z Bezimiennym Serafia pozostaje postacią całkowicie milczącą i niedostępną. Bohater nie ma najmniejszej możliwości nawiązania z nią rozmowy czy poznania jej osobistej historii, co tylko potęguje wrażenie jej całkowitego uprzedmiotowienia w strukturach Starego Obozu. Jest ona niemym świadkiem politycznych intryg i krwawych decyzji zapadających na szczycie hierarchii, pozostając jedynie tłem dla potęgi Gomeza aż do tragicznych wydarzeń, które wstrząsają zamkiem w późniejszych etapach gry.