Grimes to jedna z najbardziej doświadczonych i zahartowanych postaci, jakie można spotkać w Górniczej Dolinie, będąca żywym świadkiem historii powstania magicznej kopuły. Jako jeden z pierwszych skazańców, którzy trafili do Kolonii tuż po utworzeniu Bariery, Grimes przetrwał dekady morderczej pracy, co zyskało mu szacunek wśród innych kopaczy. Jego przeszłość naznaczona jest dramatycznymi wydarzeniami, w tym cudownym ocaleniem z katastrofy w obecnie opuszczonej kopalni, gdzie po zawaleniu się podpór zginęło wielu jego towarzyszy. To doświadczenie uczyniło go człowiekiem nadzwyczaj ostrożnym, ale i pełnym stoickiego spokoju, który odnalazł swoje miejsce na czwartym poziomie głównego szybu Starej Kopalni, pracując niedaleko stanowiska Iana. W rozmowie z Bezimiennym Grimes pełni rolę mentora i głosu rozsądku, oferując perspektywę kogoś, kto widział już wszystko. Choć sam spędza dnie na kruszeniu rudy, szczerze odradza bohaterowi podążanie jego śladem i sugeruje, by ten szukał innej drogi do kariery wewnątrz obozów. Jednocześnie Grimes tonuje entuzjazm nowicjuszy gorzką refleksją nad naturą ich więzienia – uważa, że niezależnie od tego, jak wielką szychą ktoś zostanie, magiczna Bariera pozostaje przeszkodą nie do sforsowania, która zrównuje wszystkich skazańców. Jego słowa budują atmosferę beznadziei, ale też szacunku do trudnej sztuki przetrwania. Niezwykłe szczęście nie opuściło Grimesa nawet w obliczu największej tragedii Starego Obozu. Jako jeden z nielicznych zdołał przeżyć nagłe zawalenie się Starej Kopalni w czwartym rozdziale, co potwierdza jego status prawdziwego ocalenieca. Postać ta jest dowodem na to, że za Barierą przetrwanie zależy nie tylko od siły mięśni, ale przede wszystkim od instynktu i umiejętności adaptacji do najcięższych warunków. Grimes to symbol ciągłości życia w Kolonii, postać łącząca mroczne początki więzienia z jego burzliwym końcem.