Kruk to jedna z najbardziej wpływowych postaci w całej Górniczej Dolinie, pełniąca funkcję drugiego po Gomezzie człowieka w hierarchii Starego Obozu. Jako Magnat i prawa ręka przywódcy, zajmuje się on bieżącym zarządzaniem sprawami zamku oraz dyplomacją między obozami. Rezyduje w luksusowej siedzibie magnatów, gdzie zazwyczaj można go spotkać w głównej sali, tuż przed wejściem do komnaty tronowej Gomeza. Kruk uosabia wyrachowanie i chłodny profesjonalizm – to on decyduje, kto jest wart uwagi najwyższego z Magnatów, i to on w jego imieniu przyjmuje interesantów oraz nadzoruje handel magiczną rudą z królem. Dla Bezimiennego Kruk jest postacią kluczową w procesie dołączania do Starego Obozu. Kiedy bohater zdobędzie już poparcie Diega oraz odpowiedniej liczby Cieni, to właśnie Kruk pełni rolę „wprowadzającego”. Prowadzi on protagonistę przed oblicze Gomeza, a po pomyślnym zakończeniu audiencji i przyjęciu bohatera w poczet Cieni, instruuje go o nowych przywilejach. Odsyła on wtedy Bezimiennego po odpowiedni rynsztunek do Diega oraz Skipa, formalnie witając go w strukturach obozu. Jako wysokiej rangi urzędnik, Kruk zleca bohaterowi jedno z najważniejszych zadań wywiadowczych w drugim rozdziale gry pod tytułem „Co się dzieje na bagnach?”. Magnaci są zaniepokojeni wzmożoną aktywnością Bractwa Śniącego i przygotowaniami do Wielkiego Przywołania, dlatego Kruk wysyła protagonistę jako szpiega, by ten zbadał sytuację w Obozie Bractwa. Po dostarczeniu szczegółowych informacji z bagien, Kruk okazuje uznanie dla lojalności i skuteczności bohatera, co umacnia pozycję Bezimiennego w oczach zamkowej elity. Podobnie jak w przypadku innych Magnatów, relacja z Krukiem kończy się gwałtownie w czwartym rozdziale. Po ataku na Wolną Kopalnię i szaleństwie Gomeza, Kruk staje się bezwzględnym wrogiem bohatera. Choć w pierwszej części gry nie dochodzi do ostatecznego starcia z nim (Kruk znika z obozu w tajemniczych okolicznościach przed finałowym atakiem bohatera na zamek), jego zdrada i udział w morderstwie Magów Ognia czynią z niego postać negatywną, która woli ratować własną skórę, gdy stary porządek zaczyna się sypać.