Dusty to jeden z wielu zmęczonych i rozczarowanych kopaczy mieszkających w zewnętrznym pierścieniu Starego Obozu. Jego chata znajduje się w pobliżu targowiska, gdzie zazwyczaj odpoczywa po morderczej szychcie w kopalni. Dusty jest uosobieniem buntu przeciwko tyranii Gomeza – otwarcie narzeka na głodowe racje rudy i przymusową pracę, która nie daje mu żadnych perspektyw na przyszłość. Jego zainteresowanie Obozem Bractwa zostało rozbudzone przez nauki Baala Parveza, jednak paraliżuje go strach przed nieznanym oraz brak wieści od przyjaciela, Melvina, który już wcześniej uciekł na bagna. Dla Bezimiennego Dusty jest kluczem do zyskania przychylności Guru w Obozie Bractwa. Aby przyprowadzić „nową duszę” dla Baala Tondrala, bohater musi najpierw odnaleźć Melvina w obozie na bagnach i przekazać Dusty’emu pozytywne wieści o tamtejszym życiu. Kopacz, choć przekonany do ucieczki, staje przed kolejnym problemem – strażnicy zwęszyli jego pismo i bacznie go obserwują. Wolność Dusty’ego ma swoją cenę: 100 bryłek rudy, które bohater musi wyłożyć na łapówki dla straży przy bramie. Po opłaceniu strażników i przeprowadzeniu Dusty’ego przez niebezpieczne tereny kolonii aż do Obozu Bractwa, kopacz w końcu odnajduje spokój. Zrzuca brudne łachy robotnika, przywdziewa lekką szatę nowicjusza i staje się pełnoprawnym członkiem sekty. Jego historia to jeden z nielicznych przykładów udanej ucieczki z systemu wyzysku Starego Obozu, pokazujący, że dla niektórych skazańców wiara w Śpiącego jest lepszą alternatywą niż kilof i ruda.