Bulko to wyjątkowo arogancki i brutalny najemnik, pełniący funkcję osobistego ochroniarza oraz najwierniejszego poplecznika obozowego intryganta, Sylvia. Na farmie Onara spędza całe dnie przed głównym wejściem do posiadłości, nieustannie przeżuwając jabłka i z pogardą zaczepiając każdego, kto śmie podejść za blisko, starając się na każdym kroku udowodnić swoją siłę i bezwzględność. Ten porywczy rzezimieszek staje się jednym z głównych celów Bezimiennego, jeśli gracz przyjmie od Jarvisa zlecenie polegające na utarciu nosa buntownikom z frakcji Sylvia – spuszczenie potężnemu Bulkowi solidnego, wychowawczego łomotu w uczciwym pojedynku na pięści i miecze nie tylko brutalnie uczy go pokory, ale także gwarantuje bohaterowi niezbędny szacunek i głosy poparcia u weteranów generała Lee. Choć w początkowych etapach gry zgrywa nieustraszonego twardziela, jego wizerunek drastycznie zmienia się w czwartym rozdziale, gdy lojalnie podąża za swoim szefem do spustoszonej Górniczej Doliny w celu obrabowania leża lodowego smoka. Stojąc po kolana w śniegu w mroźnym regionie dawnej kolonii, ten rzekomy zabijaka nieustannie trzęsie się z zimna i żałośnie narzeka na temperaturę, a po nieuchronnej śmierci zdradzieckiego Sylvia z rąk głównego bohatera, pozbawiony swojego dowódcy Bulko całkowicie traci dawny rezon, udowadniając ostatecznie, że bez wsparcia mocodawcy był jedynie głośnym, mało zaradnym opryszkiem.