Tarrok to postać tragiczna, a zarazem jedna z najbardziej kluczowych dla finałowych etapów historii wewnątrz Bariery. Ten orkowy niewolnik, będący bliskim przyjacielem szamana Ur-Shaka, doświadczył okrucieństwa ze strony niemal wszystkich ludzkich frakcji. Najpierw został schwytany przez wojowników z Nowego Obozu i zmuszony do katorżniczej pracy w Wolnej Kopalni, a po jej brutalnym przejęciu przez strażników Gomeza, musiał ratować się ucieczką w głąb mrocznych szybów. Odnaleźć go można na najniższym poziomie kopalni, gdzie w osamotnieniu ukrywa się w pobliżu niebezpiecznych siedlisk pełzaczy, licząc na to, że nikt nie zapuści się tak daleko. Spotkanie z Tarrokiem jest niezbędnym krokiem dla Bezimiennego, który pragnie pokojowo wkroczyć do Wioski Orków. Zgodnie z radą Ur-Shaka, bohater musi poprosić Tarroka o wykonanie Ulu-Mulu – legendarnego orkowego symbolu pokoju. Zadanie to okazuje się jednak skomplikowane, ponieważ ork podczas ucieczki został ranny i zatruty przez pełzacza. Jest on skrajnie wycieńczony i twierdzi, że bez specjalnego orkowego leku, który zgubił w chaosie walk, nie dożyje kolejnego dnia. Dopiero gdy Bezimienny odnajduje medykament i ratuje orka od niechybnej śmierci, Tarrok z wdzięczności zgadza się użyć swojego kunsztu rzemieślniczego, by stworzyć dla bohatera upragniony artefakt. Proces tworzenia Ulu-Mulu to prawdziwe wyzwanie myśliwskie, gdyż Tarrok wymaga dostarczenia trofeów z czterech najgroźniejszych bestii zamieszkujących Górniczą Dolinę. Ork instruuje bohatera, że do konstrukcji broni niezbędne są: róg cieniostwora, kły błotnego węża, język ognia (pochodzący od ognistego jaszczura) oraz kieł trolla. Wykazuje się przy tym dużą wiedzą, precyzyjnie wskazując miejsca, w których można wytropić te potwory. Po zebraniu wszystkich składników, Tarrok w pocie czoła wytwarza Ulu-Mulu, przekazuje je protagoniście i udaje się na zasłużony spoczynek, pozostając w głębi kopalni jako milczący świadek końca ery Śniącego.